Een fotografisch essay over onzichtbare lagen.

Voor mijn afstudeer-project voor de Specialisatiegraad Fotografie aan de Academie voor Schone Kunsten, Hasselt, vroeg ik aan 48 verschillende personen of ik hen mocht portretteren. Ik vroeg hen daarbij om tijdens de opname te denken aan iets dat ze niet wilden of niet konden delen met anderen, óf om te denken aan iets dat door iemand anders in vertrouwen aan hen was verteld. Tijdens deze opnames verzocht ik hen uitdrukkelijk om mij niet te zeggen waaraan zij op dat moment dachten.

Voor dit project fotografeerde ik 48 verschillende personen, allemaal volwassenen: vrouwen, mannen, jong, oud en van verschillende culturele en religieuze achtergronden.

De in deze reeks getoonde portretten zijn een selectie van het gehele project dat in totaal uit 48 portretten bestaat.

De moraal van dit project is: we kunnen trachten te raden naar de geheimen achter deze portretten, maar eigenlijk zijn wij dit allemaal: mensen en onze geheimen.